Okumak, tahlil etmek, çıkacak sesi berkitmek.
Ana SayfaAlt Kategori "Deliler Evinden Sanrılar"

Deliler Evinden Sanrılar Kategorisi

          Şeytan insanın kalbinden tanrıya sığındı. Bugün. Boğazımıza kadar borçluyuz kendimize. Bugün. Insan insanın kafasında umutlar kurdu. Tabanlarımıza kadar dünden alacaklıyız.           Gökle toprak arasında bir yer beğendi. Burası benim, dedi. Onu oraya koydular. Eşya gibi. Aldılar, götürdüler, bıraktılar. Kirpiklerinden yuva yapan kuşların yuvaları söndü. O yer kısır

          Sen yarım bir delisin, herkesteki gözlerin hiç kimseye bakmıyor. Bulut bulut parmakların var, kar kar olup tane tane yağıyor.           Burada kör nişancının sözleri sefillerin kulak arkasında uyuyor. Burada karanlık, burada teni soyulmuş elmaların kopuk saplarından gök kopuyor. Burada yol. Yol benim. Burada ayak. Ayak benim.           Gidemediği her

          Merhaba, dedi bir kişi diğer bir kişiye. Kendilikleri düştü uzattıkları ellerinden.  Yer buldular, susacak. Yurt buldular ağıtları taş alınlı putlarının belden aşağısında kurumuş.           Merhaba, dedi bir kişi bin kişiye. Et buldular, yiyecek. Ekmek bir dilim cesetli kara parçası, su bir yudum kan  oralarda.           Merhaba, dedi bin kişi